Foto:
Columns

We mogen weer

Op de eerste plaats wil ik mijn medeleven betonen aan alle mensen die een dierbare hebben verloren of zelf ziek zijn geweest. Zonder hen te kort te doen wil ik in deze column voornamelijk stil staan bij de sport, want voor sportminnend Nederland was de toespraak van Rutte twee weken geleden een bevrijding. We mogen eindelijk weer sporten en dat dit alleen onder bepaalde voorwaarden kan begrijpen we allemaal. Gelukkig hebben de sportaanbieders, -verenigingen en de scholen voldoende expertise in huis om alles in goede banen te leiden.

Ik hoef niet uit te leggen wat welke sportiviteit we allemaal hebben moeten missen en dan heb ik het nog niet eens over de fantastische sportzomer die wij in het vooruitzicht hadden. Toch hadden wij het in het Nederland relatief gemakkelijk. De intelligente lockdown bood ons de mogelijkheid om in beweging te blijven, dit in tegenstelling tot veel andere landen die volledig op slot gingen. Zo heb ik zelf regelmatig hard gelopen en onderweg kwam ik veel hardlopers, wielrenners en skaters tegen. Het viel mij op dat het een stuk drukker was dan voorheen. Blijkbaar zit bewegen in ons DNA. Het grote gemis zit hem dan ook vooral in het wedstrijdelement en de spanning van de competities.

Inmiddels zijn we weer voorzichtig begonnen met de jeugdtrainingen en gymlessen op de basisscholen. Weliswaar in aangepaste vorm en in de buitenlucht, maar het begin is er. Mijn complimenten gaan uit naar al die Zwolse verenigingen en scholen die dit mogelijk maken. Het is fantastisch om te zien hoe snel ze hebben geschakeld en de richtlijnen hebben toegepast. De hekken zijn weer geopend en de vreugde bij de jeugdleden is hoorbaar vanaf de sportvelden.

Helaas zijn de eerste negatieve effecten van de coronacrisis binnen de sportwereld ook zichtbaar. Sportverenigingen en -aanbieders zijn in zwaar weer terecht zijn gekomen doordat er minder inkomsten zijn. Sponsoren die de contracten niet verlengen, het gemis van kantine-inkomsten en beëindiging van lidmaatschappen. Als ouders en supporters zijn we begrijpelijkerwijs nog niet welkom bij de sportvereniging. Kiss en ride is de realiteit op dit moment; je kind afzetten, een zoen geven en naderhand ophalen zonder een stap binnen de hekken te zetten.

Bij aanvang van de eredivisie in september zullen we de wedstrijden op de televisie moeten volgen. Geen blauw/witte vlaggen, spandoeken en Zwolse fans in het MAC3PARK stadion. De hoofdmacht van PEC Zwolle zal het voorlopig zelf moeten doen, zonder steun van de twaalfde man. De sportscholen blijven, tot grote woede van alle eigenaren, zelfs tot september gesloten. En ondanks de verschillende tegemoetkomingen en ondersteuningspakketten zitten heel veel sportverenigingen en sportaanbieders in een benarde situatie. Wat de effecten daadwerkelijk zijn zal de toekomst moeten uitwijzen.

Het enige positieve van de coronacrisis is dat het duidelijk is dat sport een onlosmakelijk onderdeel van ons leven en de maatschappij is. Iedereen beseft nu dat een gezonde leefstijl van essentieel belang is. Laten we hopen dat de politici in Den Haag zich dit ook nog herinneren wanneer de subsidiepotten weer verdeeld moeten worden!

Roger Knoops (manager SportService Zwolle)

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden