Zwolle Hilda van der Tuin over brugklassers. © 2015 Foto Frans Paalman Zwolle
Zwolle Hilda van der Tuin over brugklassers. © 2015 Foto Frans Paalman Zwolle (Foto: FotoPersBuro Frans Paalman)
Columns

Dit is de grens!

column

‘’Ik wil het niet!’’ Vastberaden sta ik tegenover mijn puberzoon (die 20 centimeter boven mij uit torent). Ik zet mijn voeten stevig op de grond en blijf hem aankijken. Ik laat me niet intimideren door zijn lengte. We kijken elkaar aan tot hij boos wegloopt. Ik laat hem gaan. Een uurtje later ga ik naar zijn kamer toe. Samen maken we een nieuwe afspraak over het telefoongebruik in de avond. Opgelost!

Een onlosmakelijk onderdeel van opvoeden is bakkeleien over de grenzen. De opdracht van je kind is om te ontdekken. Dus ja, je kind gaat op onderzoek uit en is nieuwsgierig wat er gebeurt als hij het glas over de rand schuift. Jouw opdracht is om je kind te beschermen, dus jij zal dit tegenhouden. Zo zijn er veel opvoedkundige situaties. Je kind experimenteert en zoekt ruimte, jij hebt de neiging tegengas te geven. Dat hoort erbij. Discussies en conflicten zijn een belangrijk onderdeel van de opvoeding en dat heb je uit te houden.

Het nut van grenzen stellen is dat het kinderen duidelijkheid en veiligheid biedt. Als ze ouder worden kun je hen betrekken in het vaststellen van een grens. Jij wilt oma geen kus geven? Waarom niet? Wat wil je wel? Het serieus nemen van een wens en het bespreken van alternatieven geeft je kind zelfvertrouwen.

Tegelijkertijd hebben kinderen te leren omgaan met autoriteit en hun eigen frustraties. Jij weet dat die film enge beelden heeft, dus jij beslist dat je 8-jarige dochter die niet mag zien. Dat heeft ze te accepteren. Je kan je dochter helpen hier mee om te gaan door de teleurstelling te benoemen en haar even tijd te geven hier over heen te stappen. Rekening houden met de grenzen van anderen is ook een belangrijke vaardigheid. Dus als een vriendje geen zin heeft in trampoline springen heeft jouw zoon dit te respecteren. Dan kan je wellicht helpen de impasse te doorbreken door alternatieve activiteiten voor te stellen.

Veel kinderen in mijn praktijk willen leren meer assertief te zijn. Dan gebruik ik de ‘eiland oefening’. Het kind mag met een stuk touw zijn eigen eilandje om zich heen creëren (de persoonlijke ruimte). Uiteraard ga ik het kind uitdagen door over die grens te stappen. De reactie die een kind dan vertoont, geeft mij veel informatie over de natuurlijke neiging. Gaat het kind vechten, vluchten of bevriezen?

Een kind dat mij eruit duwt vertoont de vechtreactie. Daar is het belangrijk om de fysieke neiging weg te halen. Die maakt een conflict alleen maar groter omdat de ander zich dan aangevallen voelt en in de verdediging zal schieten. We oefenen met IK zinnen (Ik wil dit niet, Ik vind dit niet fijn) zodat de ander zich niet uitgedaagd voelt.

Een kind dat weg stapt uit de cirkel vlucht en een kind dat dichtslaat bevriest. Hier is een steviger zelfbeeld nodig. We oefenen met een duidelijke lichaamshouding (jezelf groot maken) en een serieuze gezichtsuitdrukking. Ook hier experimenteren we met zinnen die je kunt gebruiken om te vertellen dat je deze ruimte voor jezelf opeist. Zo ontstaat zelfvertrouwen én inzicht in grenzen.

Hilda van der Tuin is kinder- en jongerencoach.

Wil je meer informatie of persoonlijke begeleiding voor je kind? Kijk dan op www.jijzwolle.nl

Joop de Haan
Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden