Henry van der Vegt is bezig te ontdekken wat voor type trainer hij is.
Henry van der Vegt is bezig te ontdekken wat voor type trainer hij is. (Foto: Henry Dijkman)
PEC Zwolle

Nieuwe carrière Henry van der Vegt

Zwolle - Hij zette zijn eerste stappen als profvoetballer in het Oosterenk Stadion en na zijn noodgedwongen afscheid van het voetbal werd hij meteen manager bij het toenmalige FC Zwolle. Nu leert Henry van der Vegt het trainersvak bij de club waar hij 'alles aan te danken' heeft. "Ik loop al dertig jaar rond bij clubs en in kleedkamers en ik houd echt van het wereldje", aldus de assistent van hoofdtrainer John Stegeman.

(door Erwin Dijk)

Zijn reis door voetballand is een bijzondere. Op 47-jarige leeftijd heeft Van der Vegt al directie- en managementfuncties bij FC Zwolle, RKC, Willem II en Cambuur Leeuwarden op zijn cv staan. Ook werkte de voormalig middenvelder voor de KNVB en de Eredivisie CV, terwijl hij ook actief was als spelersmanager. Ruim twee jaar geleden kwam Van der Vegt 'thuis' bij PEC Zwolle, nu als trainer-in-de-dop. "Ik heb een eigen aanloop gehad. De eerste jaren na mijn voetbalcarrière wilde ik graag mijn opleiding management, economie en recht combineren met sport, maar toen ik stopte bij Cambuur heb ik besloten om echt voor het trainerschap te gaan. Gerard Nijkamp had mij eerder al verteld dat ik welkom was om stage te komen lopen en toevallig kwam toen net het team Onder 16 vrij."

Van der Vegt deed twee jaar lang ervaring op in de jeugdopleiding, voordat hij in het voorjaar gepolst werd voor de plek van assistent-trainer bij het eerste elftal. "Ik had het erg naar mijn zin en heb veel geleerd in een mooie groep trainers. Deze kans kwam sneller dan ik eigenlijk verwacht had. Maar hoe je het ook wendt of keert, het is prachtig om bij een eerste team te werken."

Waar hij aanvankelijk vooral wilde ontdekken of het trainerschap iets voor hem is, besloot Van der Vegt al snel om er helemaal voor te gaan. Volgend jaar hoopt hij zich te kunnen opgeven voor de cursus Coach Betaald Voetbal. "Ik heb ambities om uiteindelijk hoofdcoach te worden, maar dat heeft tijd nodig. Het is een enorm breed vak, dat heb ik altijd beseft. Het is zeker niet zo dat ik hier het hoogste diploma wil halen en zo snel mogelijk ergens hoofdtrainer wil worden. Ik heb alles aan deze club te danken."

Al bijna dertig jaar loopt hij rond in het voetbalwereldje, toch is er ook voor hem niets dat kan tippen aan het spelletje zelf. Na zijn debuut op 19-jarige leeftijd speelde Van der Vegt vier seizoenen bij FC Zwolle, om vervolgens de overstap naar Willen II te maken. Daar verdiende de middenvelder een droomtransfer naar het Italiaanse Udinese, destijds een subtopper in de Serie A. "Italië was in die tijd de absolute top, de beste spelers speelden daar. Het niveau was hartstikke hoog en daar kon ik me aan meten. Een van de wedstrijden die me het meest is bijgebleven is een dubbele ontmoeting tegen Juventus – een spareggio – waarin we ons konden plaatsen voor Europees voetbal. Bij Juventus speelden jongens als Zidane, Davids, Henry en Deschamps. Het werd 0-0 en 1-1, waardoor wij ons plaatsten. Fantastisch om mee te mogen maken." Ook wat achteraf zijn laatste wedstrijd zou blijken te zijn, staat Van der Vegt nog helder voor de geest. "Dat was voor 90.000 mensen in San Siro tegen AC Milan. We verloren, maar van dat soort wedstrijden genoot ik enorm. Daar had ik geen pijn in de buik van."

Het avontuur duurde te kort. In de voorbereiding op zijn derde seizoen brak Van der Vegt zijn schouder, eenmaal hersteld bleek hij hartritmestoornissen te hebben. Daarmee kwam zijn voetbalcarrière in het najaar van 2001 abrupt ten einde. Het betekende een zware teleurstelling, want niet alleen het voetbal zelf, ook het leven als voetbalprof in Italië beviel de voormalige middenvelder en zijn vrouw prima. "Italianen zijn hartstikke aardige mensen en als topsporter word je daar sowieso goed behandeld. Het klimaat is fijn, het eten is lekker en we hadden een heel mooi huis. Wat wil je nog meer, zou ik bijna zeggen."

Een vleugje heimwee klinkt dan ook door in zijn stem als Van der Vegt vertelt over zijn Italiaanse jaren. "Als je me nu vraagt waar ik het meeste moeite mee heb gehad, dan is het misschien wel dat we afscheid moesten nemen van het leven daar. Ik ben in december 2001 geopereerd en kort daarna belde Ronald van Vliet (toenmalig voorzitter, red.) om te zeggen dat ik welkom was om bij Zwolle te komen werken. Dat was natuurlijk een mooie aanbieding die ik niet kon laten lopen, maar het was ook een beetje een vlucht. Misschien hadden we daar iets langer moeten blijven om over de toekomst na te denken. Als ik nu bijvoorbeeld tegen mijn vrouw zeg dat we terug gaan naar Italië, dan zit ze al in de auto."

Erwin Dijk
Meer berichten