Foto:
Column

Is recreëren nog ontspannen?

Met mijn maandelijkse columns inspireer ik mensen graag tot een vitaler leven. In juli besteedde ik aandacht aan de kunst van het leren, nu gezien de zomer- en vakantieperiode aan recreëren. Een woord dat staat voor ontspannen en je vrije tijd besteden, maar is recreëren nog wel zo ontspannen? Of zijn vrijetijdsmomenten ook stressmomenten geworden?

Als de zon zich laat zien en het werk is gedaan, slaat Nederland 's avonds, in de weekenden en tijdens de vakantie collectief aan het recreëren. Elke groep eist een eigen plek op in de openbare ruimte. En niet al die activiteiten verhouden zich even lekker met elkaar. Wat te denken van festivalgangers en stiltezoekers, zeilers en snelle motorbootvaarders, wandelaars en mountainbikers, racefietsers en recreatiefietsers, etc. Met als gevolg een sfeer van toenemende prikkelbaarheid in de bossen, sluizen, de (pret)parken, het water en op fietspaden en festivals.

Gemiddeld zo'n 42 uur per week aan vrije tijd, dat is waar we het mee doen als Nederlander, zo las ik onlangs in het artikel "recreëren is oorlog geworden" van Sander van Walsum in de Volkskrant. Die werkende Nederlanders genieten vrijwel allemaal tegelijk van hun vrije tijd: aan de randen van de dag, het weekend en tijdens hun vakantie. Al die recreanten besteden ook steeds meer geld aan deze activiteiten. Deze vrijetijdsindustrie is goed voor een omzet van 72 miljard euro en 626 duizend banen. Echter, die vrijetijdsindustrie heeft zich ontwikkeld in een fysieke ruimte die de laatste jaren eerder is afgenomen dan toegenomen. Massarecreatie oefent daarmee druk uit op tijd en ruimte. Ruimte die het toneel is geworden van concurrentie tussen recreanten met uiteenlopende wensen. Hoeveel keuze ervaar jij als recreant?

Zelf waren we recent een week op fietsvakantie op schiereiland Rügen, aan de Duitse Oostzeekust. Wat opviel was dat het op veel plekken heerlijk rustig fietsen was, we kwamen bijna geen mens tegen, echter zodra iets als toeristisch punt werd aangemerkt zoals Ostseebad Binz of uitzichtpunt Kap Arkona was het gekkenhuis. Hordes toeristen te voet, te fiets, met de auto, in een treintje, etc. Hutje mutje op elkaar. Wij denken dan echt; wegwezen. Mooie plekken hoor allebei, maar het is vaak niet het enige moois wat er te zien is en zeker niet altijd het allermooiste.

Voor ons waren er onderweg veel mooiere plekken en een stuk rustiger en daarmee relaxter dan deze twee. En wat zijn we blij dat we normaal niet in het hoogseizoen gaan, want wij houden van spontaan, zetten een globale route uit en zien dan bij welke camping we uitkomen. Nu werden we met onze fietsen en kleine tent achterop twee keer weggestuurd, want camping vol. Nog nooit meegemaakt. Bizar eigenlijk. Ook in onze huidige, tijdelijke woonomgeving in Stegeren (bij Ommen, omgeving met meeste campings van Nederland) ervaren we spanning in het recreëren tussen doelgroepen. Zoals zeer luide muziekoptredens op de camping (op kilometer afstand) naast ons. Hoe verhoudt zich dat tot de natuur en stiltezoekers? En waarom gaan we massaal naar drukke terrassen in plaats van net als vroeger dat picknickkleedje ergens neer te vleien of ons broodje op een rustig natuurbankje te nuttigen?

Hoe ontspannen is jouw recreëren?

Met vitale groet, Heidy Bolwijn, Natuurlijke Kracht

www.heidybolwijn.nl

Joop de Haan
Meer berichten