Foto:
PEC Zwolle

Van slag

Vrijdag 2 augustus. Om 20.00 uur ons stadion is gevuld met positieve verwachtingen en misschien wel met nog méér hoop. PEC Zwolle trapt het nieuwe seizoen af tegen Willem ll.

Vrijdag 2 augustus. Om 21.45 uur het zelfde stadion, maar dan snel leegstromend. Het cynisme dendert als een op hol geslagen orgel van de tribunes. De spelers uit Tilburg feesten met het uitvak.

Ik zelf denk aan het boek 'Bonjour Tristesse' van Francoise Sagan. Een intense droefheid heeft mijn vrolijkheid verdreven. Lachende gezichten op weg naar de parkeerplaats zie ik niet. De fans zijn van slag. Wij staan onderaan, klinkt bijtend en verwijtend uit een mond van een supporter.

We hebben gekeken naar een stel onvolwassen profvoetballers die teveel op Playstation hebben gespeeld. Hakjes, pirouetjes, nog een tegenstander proberen te passeren, gevolgd door weer een zinloos balletje met de achterkant van de voet. Leuk om te zien als je met 4-0 voorstaat, maar niet bij een pijnlijke achterstand.

PEC Zwolle was ongeslagen in de oefenwedstrijden. Na vrijdagavond is het de vraag hoe verstandig het is om die wedstrijden onder je niveau te spelen. Een flink aantal spelers kon het vrijdagavond niet bolwerken tegen een tegenstander die veel frisser en fitter oogde.

Het was een gênante voorstelling die leidde tot ergernis op de tribunes. Sommige supporters probeerden in hun machteloosheid hun ploeg naar voren te schreeuwen. Weer anderen gebruikten harde woorden, bedoeld als humor.

Onbegrijpelijk dat je dit soort spel kunt laten zien in een stadion met hunkerende liefhebbers die bereid zijn het afgelopen seizoen in een ver hoekje van hun geheugen te stoppen. Met dit soort lichtvaardigheid wordt die wond snel opengekrabd.

Voor de wedstrijd sprak de geblesseerde aanvoerder ons toe. Hij hoopte dat het publiek achter de ploeg bleef staan, ook al zouden er fouten worden gemaakt op het veld. Op zich een mooie actie, maar er was te weinig nagedacht over het afbreukrisico, want na zo'n erbarmelijke wedstrijd kun je wachten op de derrie die over je wordt uitgestort.

De trainer moet ingrijpen. De conditie van sommige spelers is nog niet op peil. Dat op zich is al bedenkelijk. En de eerste de beste die toch met de bal wil jongleren, moet onmiddellijk op zijn donder krijgen. Het liefst door de spelers zelf. Ik herinner me nog steeds levendig de trainingen van vroeger waar de zogenaamde 'sterspelers' met een ietwat te felle sliding onbeschaamd werden aangepakt.

Ik had graag een uitbundig stukje willen schrijven bij de start van het nieuwe seizoen, waar ik naar had zitten snakken. De nieuwe jaargang is echter vol onbehagen begonnen. Het is aan het bestuur en de technische staf om snel bij te sturen.

De transferperiode duurt nog een kleine maand en de bankrekening staat volgens mij nog flink in de plus. Ga op zoek naar een paar spelers die de wetten van het betaald voetbal door en door kennen en die niet te beroerd zijn de ballerina's een schop onder hun achterwerk te geven.

Anton Cramer

Joop de Haan
Meer berichten