Foto:
Column

Dol

Krankzinnig. Ongetwijfeld het meest gebruikte woord afgelopen zondag om een uur of half vijf in het PEC Zwolle stadion. Buitenzinnig was in ieder geval op mij van toepassing en naar ik schat was dat ook de geestestoestand van ruim dertienduizend andere fans.

Happend naar adem, met het ongeloof als schoteltjes in onze ogen klapten we het in het blauwwit gestoken team van PEC Zwolle toe. Even daarvoor hadden die mannen volkomen verrassend gepresteerd. Een surpriseparty kan er niet bij in de schaduw staan. In een kwartier tijd werd de een-drie-achterstand tegen FC Utrecht omgebogen in een vier-drie-eindstand. Het stadion veranderde plotsklaps van een morrelende meute tot een onbeheerst juichende massa.

Dit was zo'n wedstrijd waar je bij moet zijn geweest, wil je geloven wat er gebeurde. Het begin was fris en vinnig. Daarna zakten beide ploegen in, waarna de Domstedelingen zich al rijk rekenden ondanks dat ze met tien man de wedstrijd moesten uitspelen. Ze hadden echter buiten het Jaap-Stam-Effect gerekend. De stoere, nimmer verzakende verdediger van weleer is er in een maand tijd in geslaagd zijn karakter te projecteren op het team. Daarvoor dwaalden de spelers als dolende zielen over de Nederlandse voetbalvelden.

Veerkracht, onbuigzaamheid en de verbetenheid van een roofdier dat zijn prooi bijna te pakken heeft, kwamen er aan te pas om de tegenstander te vloeren. Stam had dat als speler en nu ook als trainer in Zwolse dienst. Het begon onverwacht tegen Feyenoord thuis, de spelers trokken de vastberadenheid door tegen Heracles en fileerden uiteindelijk de nummer zes van de ranglijst. Het kan geen mazzel zijn als je negen punten haalt uit drie duels tegen ploegen uit het linkerrijtje. Overigens punten die meer dan noodzakelijk zijn om het degradatiespook je hielen te laten zien.

We hebben onder de vorige trainer gezien dat een team zichzelf tot de grootste bedreiging van het succes kan maken. Er werden zondag haast op kinderlijke wijze wel drie tegendoelpunten weggegeven. Zondag bleven we met vier doelpunten aan de zonzijde van de winter. Maar het geluksdubbeltje valt net zo makkelijk om naar de schaduwkant. Het is zaak nuchter te blijven in een competitie waarin de afstand van de middenmoot tot en met de laatste plaats nog op twee handen is uit te tellen. Zondag mocht uitzinnig zijn, maar zorg er voor dat de kater achter slot en grendel blijft.

Dan nog een kleinigheidje waar ik zondagmiddag niet uitgelaten van werd. Er waren ruim duizend zitplaatsen niet bezet. Dat is jammer. De ploeg kan alle steun gebruiken. Supporters die dat niet begrijpen zijn eendagsvliegen, die niet door hebben dat je niet alleen voor je eigen vermaak op de tribune zit.

Bij ons vierde doelpunt werd dat glashelder duidelijk gemaakt. Met wat geluk werd de bal bij een middenvelder gebracht, die met een splijtende pass onze spits vrije doortocht verschafte. Het publiek herkende dat moment, schreeuwde de speler naar voren. Spelers en fans werden samen dol.

Anton Cramer

Anton Cramer
Meer berichten