Foto:
Column

Zondebok

Woede en gelatenheid wisselden elkaar vorige week dinsdagavond en woensdag af als een wolkendek in een herfststorm. PEC Zwolle presteerde beneden alle peil in het KNVB bekertoernooi. Met als volstrekt dieptepunt het derde doelpunt van AZ. Onze centrale verdediger zag een hoge bal aankomen, deed een vermeende poging om te springen maar de grassprieten verliet hij niet. De bal zeilde uiteraard over hem heen waarna een tegenstander het doelnet liet ruisen. Afgetroefd als een beginneling.

Kwaad was ik over het vertoonde spel, terwijl de frustratie van de thuiswedstrijd daarvoor tegen NAC nog steeds een overdosis adrenaline in mijn huishouding veroorzaakte. Wanneer je club zich zo armetierig presenteert en dat al een heel jaar lang, voel je je als supporter te kijk gezet. Dit jaar haalde PEC slechts zesentwintig punten en is de minst presterende ploeg in de eredivisie. Rapportcijfers waarmee je in een seizoen degradeert. De wedstrijd van vrijdag is in deze getallen nog niet opgenomen, omdat in verband met de feestdagen dit stukje eerder moest worden ingeleverd.

In de nachtelijke uren na de afgang in Alkmaar besloot de directie de trainer te ontslaan. Een soort van Pavlov reactie en veel te laat. Een jaar lang heeft mijn club maar zeven keer gewonnen en zagen wij te vaak in eigen huis de tegenstander jubelen. De trainer is eindverantwoordelijk heet het dan, dus is hij de zondebok op wie meer ellende neerdaalt dan goed is voor een mens.

Eindverantwoordelijk is hij inderdaad. Voor het vertoonde spel en het leek er zaterdag en dinsdag op dat hij de weg volkomen kwijt was. Het spijt mij oprecht dat hij de Ceintuurbaan is uitgestuurd. Er wordt gegoocheld met het begrip 'eindverantwoordelijkheid'. Dat is de directie.

Ik herinner me een interview uit een grijs verleden waarin de technisch directeur een juichend verhaal deed over hoe hij een elftal samenstelt. Daarbij geeft hij karakters een kleurtje en verdeelt dat evenwichtig over de selectie. Wat blijkt nu? Heeft 'ie niet gekeken naar het onderdeel mentaliteit. Vergeten? Niet goed de handboeken bestudeerd?

Hiermee geeft hij zichzelf een brevet van onvermogen. Hij is aansprakelijk voor de slechte resultaten, maar blijft gewoon zitten. Zelf opstappen komt niet bij hem op. Al een heel poosje zagen wij supporters dat deze selectie te kort komt. Dat sommige voetballers het niet opbrengen om er voor te gaan. Spring een gat in de lucht om tóch die bal te pakken te krijgen in plaats van een gemakzuchtige strekoefening in het eigen strafschopgebied. De technisch directeur zag het pas een paar wedstrijden voor de fatale beslissing.

Wees een vent, denk ik bij het zien van een interview waarbij de technisch directeur zichzelf in mijn ogen als onbekwaam presenteert. Stap zelf op. De nieuwe trainer verandert de mentaliteit van deze spelers niet een-twee-drie.

De nieuwe trainer krijgt het voordeel van mijn twijfel. PEC Zwolle blijft altijd mijn club en ik wens iedereen alle goeds in 2019. Inclusief de technisch directeur.

Anton Cramer

Anton Cramer
Meer berichten