Foto: Joop de Haan
Column

De jeugdcoach

Net als heel veel andere ouders/ vrijwilligers sta ik in het weekend een jeugdteam te coachen. In mijn geval is dat het voetbalteam van mijn oudste zoon bij de JO-8 (jeugd onder de 8 jaar). Graag wil ik op deze plek mijn ervaringen van een doorsnee zaterdag met jullie delen, aangezien het voor veel mensen heel herkenbaar is.

De wekker gaat al vroeg, want we moeten om 8.00 uur aanwezig zijn. Voor ouders van jonge kinderen een prima tijd, gemiddeld genomen zijn zij al rond 6.30 uur al wakker. Voorafgaand aan de wedstrijd heb ik al van alles geregeld om ervoor te zorgen dat alles vlekkeloos verloopt. Het beheren van de groepsapp, tijden doorgeven, tegen wie en waar we moeten spelen, rij- en was schema checken.

Tas ingepakt, mijn zoon aangekleed en op de fiets naar het voetbalveld voor een thuiswedstrijd om 8.30 uur. Als we in de kleedkamer zijn, moet ik natuurlijk eerst mijn eigen zoon klaarmaken voor de wedstrijd. Als dit is gebeurd loop ik gelijk door naar het materialenhok om pionnen te pakken, zodat het veld op tijd uitgezet kan worden. Terwijl ik hier mee bezig ben kan ik tegelijkertijd even genieten van al die kleine hummeltjes die op het veld met een bal aan het ravotten zijn.

In mijn linker ooghoek zie ik de tegenstander aan komen lopen en heet ik ze namens de vereniging welkom op het sportpark. De coach van dit team houdt het kort en begint gelijk met de warming up die niet onder doet voor die van PEC Zwolle. Inwendig begin ik te lachen, want ik zie een te ambitieuze coach en een wannabe Louis van Gaal.

Als de wedstrijd begint dan is de hand van deze trainer gelijk zichtbaar. Mijn tegenstander heeft zowaar een echte opstelling, dit in tegenstelling tot mijn eigen team. Ik vind hier het mijne van, maar merk dat de ouders van mijn eigen team dit erg interessant vinden. Op korte termijn werkt een opstelling ongetwijfeld, want we hebben de wedstrijd verloren. Voegt het wat toe aan de individuele ontwikkeling van een kind? Dat betwijfel ik ten zeerste. Kinderen in deze leeftijdscategorie zijn individueel georiënteerd en zijn gebaat bij ontdekkend leren. Ik moet op zulke momenten als coach een juiste balans zien te vinden. Het belangrijkste is dat de spelertjes plezier hebben, en spelenderwijs beter leren voetballen. Tijdens de wedstrijd moedig ik voornamelijk aan en beperk ik mijn coaching tot het roepen van 'vrijlopen', 'overspelen' en 'schieten'. Af en toe moet ik de andere ouders afremmen in hun enthousiasme, maar tegelijkertijd ook begrip hebben voor emoties, dromen en wensen van ouders.

Dit is slechts één pagina uit het dagboek van een jeugdcoach, er liggen nog veel meer taken dan alleen die op de wedstrijddag. Als coach ben je namelijk een verlengstuk van het (jeugd)bestuur en medeverantwoordelijk voor allerlei randzaken, regels, gedragscodes en wijzigingen. Voor een ouder/vrijwilliger geen eenvoudige opgave. Gelukkig heb ik zelf ervaring binnen de voetbal en sportwereld, wat maakt dat het voor mij een stuk makkelijker is. Laten we in Zwolle het goede voorbeeld geven en al deze ouders/vrijwilligers steunen, respecteren en waarderen.

Roger Knoops (manager SportService Zwolle)

Joop de Haan
Meer berichten

Shopbox