Logo peperbus.nl


Foto:

Herfstachtig

Onvoorspelbaarheid is een groot handelsmerk van voetbal. Natuurlijk is de schoonheid van het spel voor de fans onbetwist nummer één. Maar de factor verrassing volgt op een mooie tweede plaats, zeker als die surprise in het voordeel van jouw club uitpakt.

De winstpunten die PSV een paar maanden geleden wegkaapte uit ons stadion in de laatste seconden van de wedstrijd, schrijnen nog steeds in mijn voetbalziel. Het was een onverwachte gewaarwording

De resultaten van PEC Zwolle laten zich dit seizoen niet omschrijven met de term stabiel. Het spel is wisselvallig als herfstweer. Het ene moment schijnt de zon uitbundig, het volgende moment zou je bijna je handschoenen aantrekken.

Vorige week trad mijn club aan in de Rotterdamse Kuip. Het veelgehoorde 'kuipvrees' manifesteerde zich bij de Zwolse vertegenwoordiging op het veld. Men stond er bij en keek er na. Zorgvuldig legden men de tegenstander geen strootje in de weg. Feyenoord nam dit Zwolse cadeautje dankbaar aan en pakte uit met 2-0 bij rust.

Na de thee een andere instelling en met een beetje meer geluk had onze Italiaanse spits de wedstrijd kunnen omdraaien. Hij liet dat na en ook zijn ploeggenoten waren niet koelbloedig genoeg. We zagen een wedstrijd waarin de kijker negatief en positief werd verrast.

Afgelopen zaterdag trapte PEC af tegen Heracles en keken vervolgens de toeschouwers met open mond naar de ene en de andere mooie combinatie. De oe's en aa's dwarrelden als herfstbladeren van de tribune. Zelf scoren was er toen nog niet bij. Dat liet PEC eerst over aan de tegenstander. Aansluitend deed twijfel zijn intrede en zaten we een poosje naar voorspelbaar spel te kijken. Leuk voetbal zit echt wel in de ploeg, maar besluiteloosheid en het uitblijven van trefzekerheid, maken het soms lastig om aan te zien.

Toch werd op tanden gebeten en gingen de mouwen omhoog. Dat resulteerde in een fraaie gelijkmaker van onze 'dure' spits die zijn criticasters weer de mond snoerde. Vanaf dat moment gierden spanning en opwinding zaterdagavond ouderwets door het stadion van PEC Zwolle. En toen, tussen alle onrust was daar opeens de stilte.

Tussen het uitbundige rumoer die geladenheid tijdens een wedstrijd met zich meebrengt was het af en toe stil. Dat klinkt vreemd, maar wanneer ruim dertienduizend mensen hun adem inhouden bij aanvallen van de tegenstander, weet je nooit of je onverhoopt op een negatieve verrassing wordt getrakteerd. Je adem stokt halverwege. Dit soort momenten koester ik. Hoe verrassend wil je het hebben?

In die mooie, haast serene sfeer probeerde een enkeling zijn ploeg naar voren te schreeuwen. Benauwdheid die een ontlading zoekt. Het was nagelbijten en binnensmonds mopperen. Uiteindelijk werden we verlost van de tijdelijke stress met een eindstand van 1-1 op het scorebord. Verlost is welbeschouwd een zwaar woord, want in mijn eigen zwijgzaamheid geniet ik van deze herfstachtige wedstrijden.

Anton Cramer

Anton Cramer
Meer berichten

Shopbox