Logo peperbus.nl


Foto:
Column

Roes

Supporters van PEC Zwolle, ze blijven me verbazen. Neem nou onze laatste thuiswedstrijd tegen Excelsior. We wonnen. Voor de tweede keer dit jaar bleven de punten de punten in Zwolle. Omdat we graag naast elkaar willen zitten, hadden zoonlief en ik een plekje toebedeeld gekregen in een ander vak. We verkeerden in een fijne staat van opwinding toen bleek dat het niet meer mis kon gaan en grepen elkaar vast bij de laatste fluittonen van de scheidsrechter.

Het uitzicht op de feestende spelers werd ons ontnomen. De andere supporters dromden massaal naar de uitgang. Geen feest voor hen. Kennelijk lokte thuis sterker dan het feest van de overwinning. Toen de meute was verdwenen stonden we nog met een paar getrouwen te klappen naar de spelers die hun ererondje liepen. Ze stonden niet stil voor ons lege vak. Voortaan dus gewoon met z'n allen blijven zitten. Is veel gezelliger.

Gelukkig waren niet alle supporters zo gehaast. Verderop daverden gezangen over het veld als bij een hoogmis op zaterdagavond. Het voetbal kan nog veel beter, maar we hadden een team gezien dat deed wat het moest doen. Winnen.

Wij begrepen die haast niet. Als PEC thuis wint, is de wereld voor even blauw en wit. Is er in mijn brein volop bedwelmingsgrondstof aangemaakt. Een gelukzalig gevoel trekt door lijf en geest. Voor even is er de sensatie dat je de hele wereld aankunt. Daar wil je de mannen voor bedanken en je geniet van hun vreugde en opluchting. Het thuisfront kan best even wachten .

Op onze terugweg lieten we ons onbegrip even de vrije loop, maar veel tijd spendeerden we niet aan deze verbijstering. De drug van de overwinning was te fijn om te laten verzieken door negativisme.

Ook in de nabeschouwing in de week daarop, bleek dat de roes bij de supporters nog niet was uitgewerkt. We hadden vertrouwen opgedaan en voor de komende wedstrijd (Feyenoord uit) ziet een enkeling zelfs kans op een punt. Bij dat soort zelfverzekerdheid voel ik me eerlijk gezegd ook niet helemaal gerust. Maar wie ben ik om dromen te verstoren.

Het woord is gevallen. Zelfvertrouwen. Je kunt geen verhaal lezen over PEC of bijvoorbeeld het Nederlands elftal, of het woord valt. Zaterdag versloeg Oranje Duitsland (altijd heel speciaal) en de aanvoerder meldde dat ze zelfvertrouwen hadden getankt. PEC Zwolle was de week er voor ook bij zo'n laadstation geweest, want ook daar hebben ze vertrouwen ingeslagen.

Gevoelens verstoppen achter cliché's, daar hebben sporters een handje van. Ik vergelijk gemoedstoestand wel eens met een dubbeltje op zijn kant. Altijd onvoorspelbaar welke richting het opvalt. Valt het de goede kant op dan zijn ze voor niemand bang. In het andere geval zie je de vraagtekens in hun ogen en begrijpen ze er helemaal niets van.

In ieder geval ben ik blij dat het er op lijkt dat het muntstukje bij PEC een poosje in de zon ligt. De wil om met elkaar de wedstrijd te winnen is er weer. Daar houd ik me voorlopig aan vast.

Anton Cramer

Joop de Haan
Meer berichten

Shopbox