Logo peperbus.nl


Foto:

S t i l

Nimmer heb ik een voetbalwedstrijd gezien die in stilte begon. PEC Zwolle en Excelsior trapten twee weken geleden in de oefencampagne af in volkomen geluidloosheid. S t i l, een feilloze lettercombinatie, maar bij een voetbalwedstrijd alleen als begrip wanneer een overledene wordt herdacht.

De warmte van Wijthmen zinderde die zaterdag. Cornervlaggen bungelden als droge dweilen langs de stokken. Daarnaast een ballenjongen die versteend leek. Pakweg 1.200 mensen langs de lijn keken toe. Ze zwegen. Dit is dus waar Zwollenaren om bekend staan, dacht ik. De kat uit de boom kijken. Ik fluisterde naar mijn metgezellin. Stil hé…? Zij knikte.

Iets later schrok ik. Iemand begon aarzelend op een trommel te slaan. Niet voluit zoals we gewend zijn. Het was zo ontzettend stil, dat de spelers op het veld te horen waren. Onze doelman die zijn teamgenoten toeschreeuwde dat ze naar voren moesten. Later ontstond er geroezemoes langs de lijn, maar dat had vast als oorzaak dat onze club heel behoorlijk speelde en al vrij snel scoorde.

Op ons middenveld liepen een paar nieuwe knullen die tamelijk energiek liepen te voetballen in die serene atmosfeer. Elkaar bijna blindelings vinden, dat was wat ze deden. We keken misschien de kat uit de boom, maar wellicht dat de verbazing bij ons door het goede spel ook wel leidde tot open monden. Daarmee is het lastig praten.

Mijmerend in de stilte van het landelijke Wijthmen stuitte ik op de gedachte dat het stil was geweest rond PEC Zwolle als het ging om de komst van nieuwe spelers. Vrijwel dagelijks volgde op de sociale media wel een verzuchting dat het ongeduld van de supporters te veel op de proef werd gesteld.

Er was weliswaar een spits aangetrokken voor drie kwart miljoen euro, maar dat was voor de ongedurigen onder ons een druppel op de gloeiende plaat van onrust. Zwartgalligheid vierde feest, blijmoedigheid was verdwaald. Omdat de man van drie kwart miljoen euro in de oefenwedstrijd nog maar twee keer had gescoord uit penalty's, werd hij als miskoop bestempeld.

Toen de club eindelijk de zwijgzame periode doorbrak, verdampte ook de somberheid als een schaaltje water in de zomerzon. Er waren twee knapen vastgelegd, die de goedkeuring kregen en direct schalde één en al positiviteit door diezelfde sociale media.

Bovendien gaven de twee nieuwkomers direct hun visitekaartje af, waardoor gaandeweg de stilte werd verdreven en de branie zich meldde onder de brandende zon. De bedaardheid werd door de club en de supporters afgeworpen. Met 5-0 werd de tegenstander van de mat gespeeld. Iedereen toog in een lichtzinnige vrolijkheid huiswaarts. Het geloof in PEC Zwolle was weer terug.

Uiteraard bevinden we ons nog in de tijd waarin spelvormen geoefend moeten worden en conditie moet worden opgebouwd. Maar de stilte is nu echt voorbij en ik verkneukel me op de opening van het seizoen. 10 augustus, Heerenveen thuis.

Anton Cramer

Joop de Haan
Meer berichten

Shopbox