Logo peperbus.nl


Foto:
Column

Zuur is niet te pruimen

Voetballoze maanden zijn een kwelling voor de liefhebbers. De Championsleague finale is gespeeld. Hooguit kun je je nog wat vermaken op een amateurveld met een nacompetitie, of zit je wat suf naar wielrennen of een korfbalwedstrijd te kijken. Ik noem het ontwenningsverschijnselen. Een maand zonder voetbal is te vergelijken met het eten van bruine bonen. Die krijg ik moeizaam weg.

Ik mis het ritme van het wedstrijdprogramma. De gang met de maten naar het stadion. Het becommentariëren van de uitwedstrijden via de appgroep. Het doen van de voorspellingen via Twitter. Allemaal de slagroom op de taart tijdens het voetbalseizoen. Het lekkerste ontbreekt momenteel.

Wat blijft is de eeuwige betrokkenheid bij het wel en wee van de club. Ik bezoek alle voetbalsites in mijn drang naar informatie. Surf langs de meest ranzige pagina's op voetbalgebied, gemaakt door zolderkamertjes informanten. Die doen niet meer dan nieuwtjes opblazen van de gerenommeerde nieuwsbronnen die ik allang heb doorgespit. Alles om mijn informatiehonger te stillen. Van dit soort onbetrouwbare sites pik ik de geruchten op. Voor 99 procent loos, maar toch. Die verhipte trek dwingt mij.

Op de sociale media volg ik de fans die het spaarzame transfernieuws voorzien van voetnoten. Soms positief, maar ik proef ook zurige ondertonen. Een persoonlijke bekentenis is dat ik helemaal niet van zuur houd. Ik ben een zoetekauw. Van chocola en toetjes word ik vrolijk. Van zuur krijg ik rimpels en daarvan heb ik op mijn leeftijd er voldoende.

PEC Zwolle voert een realistisch beleid. In gewone mensentaal betekent dat de club niet meer uitgeeft dan dat er in kas zit. Dat doe je thuis ook. Hooguit is er een spaarpotje om onverwachte tegenvallers mee te betalen. Ooit leken de bomen ver de hemel in te groeien, maar de wat oudere fans herinneren zich nog het faillissement van PEC'82 eind vorige eeuw. Dat nooit meer. We zien nu in Twente hoe de plaatselijke trots afglijdt naar een lager treetje op het nationale voetbalpodium.

Geleidelijk aan wil de club uit Zwolle uitgroeien tot een zekere middenmotor, maar veel meer dan een uitschieter, het liefst naar boven, mag je hier niet verwachten. De club zoekt het geluk in jonge jongens die nog alles hebben te winnen. En in spelers die gratis bij hun vorige club kunnen vertrekken.

Maar dan is er de buitenwacht met al die steeds hoger groeiende verwachtingen nu de prestaties de afgelopen jaren voor Zwolse begrippen groots waren. En in de tijd waarin de sociale media prima dienen als uitlaatklep worden verwachtingen bijkans opgeschroefd naar de term eisen. En die begeerte herbergt helaas soms bittere zuren in zich.

Ik vind dat jammer. Mijn ziel gedijt bij PEC Zwolle. Ben allang blij als er straks weer een elftal op het veld staat dat zich handhaaft in de eredivisie. Dat wellicht in staat is om een positieve klapper te maken.

Ik zuur of zeur niet mee. Ik wens het bestuur creativiteit en gepaste ambitie toe. Afgelopen seizoenen is het ook gelukt iets moois neer te zetten. Waarom nu niet dan.

Anton Cramer

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox