Logo peperbus.nl


Foto: Anton Cramer
Column

Therapie

Met een beschamende, ontluisterende nederlaag heeft PEC Zwolle het seizoen afgesloten. In de pan gehakt in Alkmaar. Ingemaakt met boter en suiker. De spelers en trainers moeten zich schamen. Heel diep. Ze hebben ons supporters zwaar teleurgesteld.

Ik moet mezelf bij de lurven grijpen om nog niet meer zware woorden te gaan gebruiken. Ook doet het zeer om dit op te schrijven, want het blijft toch de mooiste club. Voor mij dan. Daarom keek ik afgelopen week als therapie verplicht drie keer per dag even naar de eindstand van de eredivisie.

We staan in het linkerrijtje. Op de negende plaats! Voor Zwolse begrippen een fantastische plek. Aanvankelijk schrijnde de zelf opgelegde geneesmethode. Maar na een dag of drie voelde ik het PEC gevoel weer gloeien. Ik bestelde m'n nieuwe seizoenkaart. Op naar nieuwe hoogtepunten voor een nieuw seizoen. Het verleden wis je nooit uit, maar met er in blijven hangen kom je niet vooruit.

De technisch directeur van de club kende zo op het oog van de buitenwacht geen rouwperiode. Bij de provinciale radio en tv-zender sprak hij fris en vrolijk over structureel Europees voetbal in Zwolle. Een onvoorstelbaar verkeerde timing van deze man. Daags er voor van de mat geveegd met 6-0. De kans op kwalificatie voor Europees voetbal verspeeld en direct daarna met zo'n uitspraak komen. Ambities uitspreken is prima maar communicatie is de juiste dingen op het goede moment zeggen. Daar schort het hier aan.

Ik vermoed dat de man aan het eind van de regenboog de pot met goud heeft gevonden, want dit soort voornemens kosten geld. Heel veel geld. Geen journalist heb ik horen vragen of zien schrijven waar de beste man de ambitie van wil betalen. Nee, het sportjournaille had het te druk zich op te winden over een tweet van de voorzitter. Die twitterde vlak na de wedstrijd over een ongelooflijk dieptepunt en een bedroevende tweede seizoenshelft. De voorzitter vroeg om een serieuze analyse van de ervaren technische staf.

Dit Twitterbericht kon niet in de ogen van menig journalist. Iedereen had er een mening over en wees met een priemend, schoolmeesterachtig vingertje. Hij zou aan de stoelpoten zagen van de trainer. Het voetbalwereldje is conservatief en oordeelt sneller dan het licht. Zondag hoorde ik nog een oud voetballer roepen dat als hij trainer van PEC zou zijn geweest, direct zijn sleutels zou hebben ingeleverd. Daarom past hij niet bij mijn club. Bij PEC werken rustige mensen en geen haantjes.

Ik geef onze voorzitter groot gelijk. Waar ik het woord beschamend gebruik, zet hij bedroevend neer. Als supporter heb ik op zo'n moment behoefte aan begrip voor mijn leed. Nog geen vierentwintig uur later zit ik niet te wachten op gekakel over Europees voetbal. Dan wil ik een bestuurder zien die de hand in eigen boezem steekt. Daarmee maak je vrienden.

Deze week presenteerde de directeur twee aanwinsten. Jonge knullen, waar we niet direct Europa mee zullen bestormen. Mijn advies, haal een goede spits en wat ervaren rotten met uitstraling. Die de jonkies bij de hand nemen op weg naar die subtop. Ik zet een punt achter dit seizoen. M'n therapie heeft zijn werk gedaan. Op naar een schone lei.

Anton Cramer

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox