Logo peperbus.nl


Gerrit Berends met de Peperbus in een steeg in de binnenstad. Hij werd vroeger Bluespick genoemd omdat hij in een bluesband speelde in een tijd dat nog bijna niemand van die muziek had gehoord. (foto: Alie de Vries)
Gerrit Berends met de Peperbus in een steeg in de binnenstad. Hij werd vroeger Bluespick genoemd omdat hij in een bluesband speelde in een tijd dat nog bijna niemand van die muziek had gehoord. (foto: Alie de Vries)

Krantenman met bluesverleden

Zwolle - U kan hem tegenkomen in de binnenstad op woensdag en donderdagmiddag. In een vorig leven werd hij Bluespick genoemd. Omdat hij in een bluesband speelde in een tijd dat nog bijna niemand van die muziek had gehoord. Want Gerrit Berends "ik ben krantenman," is bezorger van de Peperbus. Zonder mensen als Gerrit zouden wij de Peperbus niet kunnen maken en zou u hem niet kunnen lezen. Een portret.

(door Alie de Vries)

"Ik bezorg de Peperbus al twaalf jaar in de binnenstad. Eerst in een wijkje rond de Walstraat, later ook in andere delen van de binnenstad. Het zijn 1030 adressen. Het is leuk om doen. Je blijft zo verbonden met de maatschappij en het is ook nog gezond. Met mijn 71 jaar kan ik ook achter de geraniums gaan zitten maar dat is niks voor mij."

Op zijn ronde krijgt hij soms een bakje koffie, bij AINZ in de Sassenstraat bijvoorbeeld, "maar dat is niet waar het om draait natuurlijk. De krant moet bezorgd. Ook als het slecht weer is. Regen en harde wind, dat is een ramp voor een krantenman."

"Mijn vader had een schoenmakerij in Ittersum, hij speelde in een mondorgeltrio. Die muziekvorm bestaat denk ik nu niet meer. In de jaren zestig luisterde ik naar muziek van Muddy Waters, The Cream enz. Ik begon op mijn vaders mondorgel te spelen en trad al snel op samen met mijn broer of een vriend. Het is dan 1966 en men keek vreemd op van die bluesmuziek. We speelden op festivals met namen als het Fu Yong Hai festival, en in jongerencentrum Hedon aan de Thorbeckegracht. We hadden lang haar en lange baarden. Ik was inmiddels ook zanger, en werd gevraagd in een schoolband van het Thomas a Kempis college. In de band zaten ook muzikanten Henk Zomer en Rick Elings. We heetten Bluespick & Trademark. Maar dat duurde niet zo lang. Henk en Rick hadden zoveel talent dat ze snel verdwenen naar betere bands. We gingen verder als Bluescollege en stonden in het voorprogramma van Cuby + Blizzards."

"Mijn broer speelde al snel niet meer. Die nam teveel geestverruimende middelen en zat soms te trippen op het podium. Speelde dan heel iets anders dan de rest en dat kan natuurlijk niet. Maar in de jaren zestig gebeurden dat soort dingen. Later stond ik nog een keer met een trio in Paradiso maar meestal speelden we in de Irish Inn. Voor 60 gulden en gratis drinken. Dat ik niet beroemd ben geworden? Ik vond het blijkbaar niet belangrijk genoeg. Ik had ook een hekel aan repeteren. Ik had mijn gezin en mijn werk als elektricien. Tegenwoordig speel ik nog wel eens bij jamsessies in café Koos. Daar zie ik ook Henk Zomer nog wel eens. Vijftig jaar na ons bandje Bluespick &Trademark."

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox