Logo peperbus.nl


Foto boven: Henk Klompenmaker en Mick Woerabanan strooien hun klanken over de ouderen heen.Foto onder: Wethouder Eefke Meijerink geniet van de levensverhalen van ouderen.
Foto boven: Henk Klompenmaker en Mick Woerabanan strooien hun klanken over de ouderen heen.Foto onder: Wethouder Eefke Meijerink geniet van de levensverhalen van ouderen. (Foto: Anton Cramer)
Peperkorrels

Niemand achter de geraniums

Een nieuw verzorgingstehuis wordt tegenwoordig gebouwd met standaard een recreatiezaal voor de bewoners. Des te opmerkelijker is het dan dat de genoemde ruimte leeg blijft staan. Er is geen personeel om te zorgen dat de oudere bewoners afleiding kunnen vinden in zo'n zaal. De Stichting Vrienden van Westenhage, Ensemble en Wendakker (WEW) vindt deze situatie te mal voor woorden.Laten die tehuizen nou net de mazzel hebben dat ze in of bij Westenholte liggen. Daar staat omzien naar elkaar met hoofdletters in het vaandel. "Noaberschap' van het zuiverste water. Duizend bedrijven werden aangeschreven. Vijftig verklaarden zich vriend en gaven geld. Ook gemeente Zwolle paste bij. Opeens was er achtduizend euro beschikbaar.

(door Anton Cramer)

Niemand achter de geraniums is de slogan waarmee het Stichtingsbestuur de uitdaging van de ongebruikte recreatiezalen oppakte. Wichert aan't Rot bracht in februari al een noodkreet over aan de gemeenteraad. In Peperkorrels van toen het volgende: "Ik ben daar gaan staan voor de mensen", vertelt Aan 't Rot na afloop van zijn betoog. "Het trieste is dat mensen niet weten weten waar ze straks aan toe zijn. Geen bingo, verloting of borreluurtje meer voor hen na 1 april". Hij zoekt de oorzaak van het terugvallende welzijnswerk in de expansiedrift van Driezorg, die 11 tehuizen in de stad bestiert. En in de ontwikkelingen in de zorg".

Eind juni werd de stichting opgericht. Klaas Adams, Rob van Tellingen en Helen Hoekstra schoven bij Wichert aan de bestuurstafel. Vervolgens vulden ze de legen zalen met leuke activiteiten. Uitgerekend als ik op een vrijdagmiddag voor deze kroniek aanschuif, is de belangstelling wat minder. Aan het programma kan het niet liggen. Zanger Henk Klompenmaker en zijn maatje Mick Woearabanan moeten toch hun stem regelmatig trainen, Daarom rolden liedjes van Fats Domino, Udo Jürgens, de Everly Brothers als een feest van herkenning door de ruimte van Westenhage.

Pakweg vijfentwintig bezoekers waren op de zangmiddag afgekomen. Degenen die toch thuis achter de bloempot waren blijven zitten, zullen daar spijt van hebben. De dames en heren hadden een kostelijke middag. Met glanzende ogen werd meegezongen, tussendoor werden de laatste nieuwtjes besproken. Werd elkaar oplossingen aan de hand gedaan over het probleem dat ouderen hebben als ze jarig zijn. Wat moeten ze vragen aan de kinderen?De suggestie van actuele foto's van de kleinkinderen is volgens mij goed geland.

Tussendoor zorgden vrijwilligsters belangeloos voor koffie, thee, frisdrank, borrel en hapjes die gratis beschikbaar waren gesteld. Kwamen politieke partijen nieuwsgierig een kijkje nemen. En de kersverse wethouder Eefke Meijerink van de portefeuilles Zorg en Wmo en Sociale zaken danste met een wat oudere heer op het toepasselijke "Green, green grass of home".

Een ontspannen sfeer waarbij de ouderen zich thuis voelden. Ze schepten op over wat ze nog allemaal deden, wisselden informatie uit over kant en klaar maaltijden en roemden Wichert aan't Rot en zijn mensen. Ze zijn hem en zijn Stichting dankbaar dat hij ze af en toe achter de geraniums weghaalt. En hen zo aanmoedigt actief te blijven.

Aan 't Rot liep zichtbaar te genieten van de vrolijkheid van de oudjes in samenspel met Henk en Mick. Hier doe je het voor, zegt hij. En direct er aan toevoegend dat het de volgende keer best drukker mag worden. Eefke Meijerink is langer gebleven dan ze van plan was. Naast haar danspassen praatte ze veel. Luisterde ook naar de verhalen. Ze bekent onder de indruk te zijn van de levenswijsheid van de ouderen. "De politieke werkelijkheid moet je regelmatig afwisselen met de echte realiteit", daarbij genietend van de levensverhalen die haar hebben geboeid. Haar afspraak in Westenhage heeft langer geduurd dan voorzien. Maar dat lacht ze weg.

Henk en Mick zetten intussen hun afscheidslied in. Er wordt ontroerend gezongen. "You never walk alone".

reageer als eerste
Meer berichten