Logo peperbus.nl


Column

Van ons allemaal

Wat dromerig leunde ik zaterdag over een reclamebord langs het hoofdveld van Sport Vereniging Dalfsen. De net gepromoveerde club had er alles aan gedaan om van de oefenwedstrijd tegen PECZwolle een daverend succes te maken. Met de zon in m'n gezicht tuurde ik in de verte naar de nieuwe spelers en jeugdige beloften. Het is weer wennen aan nieuwe gezichten. Het was een vrolijk weerzien met de vaste supporters. Talloze handjes werden geschud, de vele praatjes waren onderhoudend. Kortom een gezellig sfeertje op het sportpark.

Twee kleine minpunten verzamelde ik in mijn overpeinzingen. Ik had bij het toegangshek sjaals te koop gezien. Blauwwit, gecombineerd met geel en rood. Kom daar bij de gemiddelde PEC-supporter niet mee aan. De Dalfsenaren hebben de pech dat ze de verkeerde clubkleuren hebben. Rood en geel werkt bij Zwollenaren als een lap op de stier, merkte een Twittervolger van me op. Vandaar dat de Zwollenaren voor rust al zes keer doel troffen.

Het andere minpuntje was de uiterst voortvarende spreekstalmeester. De man raakte niet uitgepraat over het plaatselijke voetbalpronkstuk. Op het laatst kenden we alle familiebanden van de regionale spelers. De trots van de man droop uit de vele geluidsboxen. Desondanks droomde ik lekker door, zoog aan vers sigaartje en mompelde wat met de mannen naast me.

Een enorme klap op mijn schouder hielp me uit mijn mijmeringen. Het sigaartje schoot uit mijn vingers. Een supporter, laten we hem voor het gemak T. noemen, tetterde zijn bespiegelingen hardhandig in mijn geschrokken oren. Hij glom van oor tot oor en had zijn voorspellingen al klaar. Een aantal nieuwelingen kon er niets van. In ieder geval in zijn ogen. Maar een groot aantal kon gelukkig wel voetballen volgens T. Zijn optimisme ging zelfs zo ver dat hij dit team al Europees voetbal zag spelen.

Daar sta je dan langs het lijntje op een zaterdagmiddag in Dalfsen. Hikkend van de lach, het reclamebord stevig omklemd. Toch is dit de teneur van het begin van het nieuwe voetbalseizoen. Er zijn wat nieuwe namen, een bijna vernieuwde trainersstaf en hoppa… We worden kampioen. Vergeten is de bittere smaak van vorig seizoen. Weggespoeld met een paar biertjes. Ingeruild voor in dit geval grenzeloos optimisme. En zo vermaakt PECZwolle de wijde regio met een zomertournee. Ieder jaar worden de velden in de omgeving van de stad drukker omzoomd met toeschouwers. Het spel is nog niet echt op de wagen, maar de klanten worden zo op een ontspannen manier gebonden aan de club. Bovendien zijn de spelers zeer toegankelijk voor de voornamelijk jeugdige handtekeningenjagers. Kortom, een gemoedelijke sfeer die heel goed past bij mijn PEC. Er volgen nog een paar van dit soort streekgebonden evenementen, met als hoogtepunt toch wel de Open Dag komende zaterdag. Mij zal het niet verbazen als hier weer bezoekersrecords worden gehaald.

Aan voorspellingen zoals T. die deed zaterdagmiddag waag ik me nog lang niet. Er moeten nog wel wat versterkingen komen. Achterin bijvoorbeeld is er in mijn ogen nog een vacature voor een liefst snelle laatste man. En een leuke snelle vleugelspeler is ook geen overbodige luxe. Maar het balletje rolt weer, de supporters laten zich weer zien en horen en PEC is van ons allemaal.

Anton Cramer

reageer als eerste
Meer berichten