Logo peperbus.nl


Wies Dull: "Ik zeg dit niet om de stad te verkopen, maar het Zwolse Balletje is gewoon een heel lekker snoepje."
Wies Dull: "Ik zeg dit niet om de stad te verkopen, maar het Zwolse Balletje is gewoon een heel lekker snoepje."
Peperkorrels

Wies Dull: 'Ik heb iets met het Zwolse balletje'

Ze werd wakker op een zondagmorgen en dacht bij zich zelf: "Ik ga het doen". Luttele dagen later schreef ze haar ontslagbrief aan haar werkgever, het ministerie van Veiligheid en Justitie. Ze trok de ondernemersschoenen aan en begon bij het Zwolse Balletjeshuis met een Toeristisch Informatie Punt.

(Door Anton Cramer)

Velen hebben de mond er van vol maar Wies Dull volgde haar gevoel en voegde de daad bij het woord. Ze wilde en ging Zwolle op de kaart zetten. En met succes. Ze wekte het Zwolse Balletje weer tot leven en toont zich tot op de dag van vandaag als een goede vervanger van de VVV. Tot groot plezier van heel veel Zwollenaren. Dan ben je een Peperkorrel van het zuivere soort.

Decennia bracht ze door als ambtenaar, maar op het laatst voelde Wies Dull zich niet meer op haar plek. Ze wilde het liefst iets doen voor zichzelf. Maar wat?Als fervent winkelbezoekster miste ze zo'n drie jaar geleden in de stad iets typisch Zwols. En de VVV. Op een dag raakte ze in gesprek met Ilona de Rijke die net het Zwolse Balletjeshuis een doorstart had bezorgd. Beide dames zijn compleet verschillende types. "Maar we hadden een klik".

Doordat het goed boterde tussen de twee wist Wies Dull het dus zeker op die bewuste zondagmorgen. Ilona de Rijke nam de ballen en de inkoop voor haar rekening en Wies stortte zich op het Toeristisch Informatie Punt.

Tijdens haar rondgangen door de stad, merkte ze bij zichzelf er genoegen in te scheppen toeristen met hun vragen tevreden te stellen. Ze noemt zichzelf een haast 'ziekelijke pleaser'. Ze heeft er plezier in om aardig te zijn voor mensen die Zwolle bezoeken. Of zoals ze haar verhaal zelf krachtig samenvat: "Ik ben ondernemer om mensen te helpen, in plaats van te zeggen wat je hebt verdiend".

De samenwerking duurde een jaar toen Ilona de Rijke een andere weg insloeg. Wies zag mogelijkheden en met dank aan de Rabobank nam ze de winkel over. "Intussen had ik wat gekregen met het Zwolse Balletje". En dan volgt wat reclamezendtijd. "Dit product is zoiets oorspronkelijk Zwols. Het snoepje stamt uit 1845. Dit is cultuurhistorisch erfgoed en dat wil ik verder brengen. Een Bossche Bol bijvoorbeeld is een bedachte creatie. Dat is het 'balletje' niet".

Het kenmerkende Zwolse snoepje is in de beleving van Wies Dull een uniek ambachtelijk product. Dat en de entourage waarin het aan de man of vrouw wordt gebracht, vormt in haar ogen het succes voor het zoveelste leven van het Zwolse Balletje.

Het winkeltje achter de glanzende ruiten aan het Grote Kerkplein brengt mij terug in mijn jeugd. Glimmende, grote potten met snoepgoed met namen die me inmiddels waren ontschoten, maar bij het zien keren ze weer terug. Geen plastic, maar grote papieren puntzakken. Alsof de tijd lijkt te hebben stil gestaan.

Wies neemt alle tijd voor haar klanten en is als de vleesgeworden vriendelijkheid. Geen spoor van irritatie als een bezoekster vraagt, wanneer de winkel dicht gaat. Daarmee duidend dat ze ergens de klepel heeft horen luiden, maar dat het haar is ontgaan dat de winkel nieuw leven is ingeblazen. Nadat de vorige eigenaar, de heer Kappers te kennen had gegeven dat het voor hem over was.

Geen ergernis bij Wies, die zegt dat het tevreden stellen van bezoekers wel een punt van aandacht voor haar is. Een aantal keer is haar gezegd dat ze wat commerciëler, dan wel wat zakelijker haar nering moet benaderen. De weg van ambtenaar naar ondernemer is wat dat betreft een lastige. Maar zeker geen onbegaanbare.

Dat bewijst Wies Dull met haar gebundelde onderneming. In het historische pand waar zij Zwollenaren en toeristen ontvangt heeft zij haar draai duidelijk weer gevonden. Op de vraag of zij van deze gewaagde stap gelukkiger is geworden, klinkt een volmondig ja. Ze heeft contact met mensen. "Vrolijke mensen die op reis zijn. Ik heb niet meer de zwaarte van Justitie en Veiligheid".

Bij het onderwerp toekomst heeft Wies een beeld van een museumachtig iets voor ogen. Dat zal grootscheepse investeringen vergen. De stekenbakkerij onder het pand zal in dit visioen gesloten worden en verplaatst naar de begane grond. Een andere droom is dat het Zwolse balletje straks bij alle Zwolse horecazaken zal liggen. Als vervanger van het traditionele pepermuntje.

Reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox