Logo peperbus.nl


Martijn van Hese (rechts) en Jeroen van Doornik op het Gasthuisplein, waar fors wordt gesloopt: "Ik wil de wereld iets mooier nalaten dan hij was."
Martijn van Hese (rechts) en Jeroen van Doornik op het Gasthuisplein, waar fors wordt gesloopt: "Ik wil de wereld iets mooier nalaten dan hij was."
Peperkorrels

Partij Voor Cultuur prikkelt Zwolle

Het was wennen voor veel Zwollenaren. In de arena van de politieke partijen verscheen 1 april 2010 een hele vreemde eend in de bijt. De Partij voor Cultuur zwom mee, jaagde aan, oogde fris. Maar je kon niet stemmen op die club. Wel prikkelen, maar geen politieke verantwoordelijkheid dragen? Inclusief dat van ondergetekende werden er veel hoofden geschud in die beginjaren. Inmiddels heeft de Partij voor Cultuur behoorlijk wat peperkorrels in de stad gestrooid.

(Door Anton Cramer)

Opeens had Zwolle begin 2015 een nachtburgemeester. Aan het eind van datzelfde jaar trad de stadsdichter aan. Beide functies werden niet echt democratisch ingevuld. Partijleider Martijn van Hese benoemde Jeroen van Doornik en Marieke van Bolderen per dictatoriaal decreet. U leest het goed: dictatoriaal. "Je kunt tegenwoordig op van alles stemmen via internet. Onze invloed bestaat bij gratie van wie ons met hart en handen steunt. Wij doen het anders." Inspireren op een ongebruikelijke manier.

Van Hese is theatermaker en docent in dat vak. Het was in 2010 dat cultuurminnend Nederland zich boos maakte op de bezuinigingen van de overheid. Men kwam in actie met een luide 'schreeuw om cultuur'. De theatermaker was het daar niet mee eens. "Niet schreeuwen maar werken", is zijn overtuiging. Zo bedacht hij de Partij voor Cultuur. De thema's die de PVC aankaart komen uit de wereld van de cultuur en natuur. Martijn plantte tuinbonen in een een lapje grond bij de Van Karnebeektunnel, legde een straat vol met groente voor het oprapen met het oog op voedselverspilling. Hij zorgde voor een spraakmakend cultuurdebat met politici. De bijeenkomst verliep chaotisch, maar maakte veel los.

Op die partijavond ontmoette Van Hese Jeroen van Doornik. Er ontstond een klik en een paar maanden later broedden de heren een idee uit. Ze brachten hun gedachtenspinsels bij elkaar in een functie: nachtburgemeester van Zwolle. Een 'ambt' waarbij Jeroen zich inzet voor een veilig, creatief en bruisend nachtleven. Verbinden, samenwerken en inspireren zijn de sleutelwoorden voor hem, die het nachtleven kent als zijn broekzak en graag als laatste het licht uitdoet.

Aanvankelijk waren er fronsende wenkbrauwen. Gaandeweg is die weerstand verdwenen. Jeroen en Martijn laten zien dat ze aanpakken. De nachtburgemeester wordt nu door velen gezien als een smeermiddel om plannen verder te brengen. Zo wordt nu hard gewerkt aan de manifestatie 'Earthhour'op 25 maart. De heren willen zoveel mogelijk buurten in Zwolle én in de provincie Overijssel op 'zwart' krijgen om zo bewustwording los te maken bij het gebruik van energie en de aarde.

Om het wat dramatisch te zeggen: alles wat de heren bedenken en in gang zetten doen zij naar eer en geweten. Zij voeren de regie, nemen hun verantwoordelijkheid en doen het vrijwillig. Ze vinden het vanzelfsprekend dat zij verantwoordelijkheid afleggen naar de stad. "Wij bestaan bij de gratie van de stad", merkt Martijn van Hese op. Hij benoemt de essentie van de PVC: "wees jezelf, heb respect voor alles om je heen. Als je iets doet, doe je dat met je hart. Vijftig procent werkt niet". Zelfredzaamheid staat daarbij met hoofdletters in hun denken en doen gegrift.

Zwolle had jaren een Stadsdichter, maar deze cultuurdrager werd wegbezuinigd. Per dictatoriaal decreet werd Marieke van Bolderen in september 2015 aangesteld. Inmiddels vindt ze het welletjes en is de actie door vrijwilligersinitiatief Zwolle Zien overgenomen. Kees Smits is onlangs tot nieuwe stadsdichter benoemd. De PVC heeft aangejaagd en de stad waardeert het of niet. In dit geval een succesvol initiatief dat is geland in de samenleving.

Zwollenaren kijken vaak eerst de kat uit de boom en daardoor stranden veel ideeën, is de stelling van beide mannen. "Maar alles wat raar is werkt wel". Wij zeggen als variant op 'bij twijfel niet inhalen', juist wel inhalen bij aarzeling. Wij willen een win-win-win-situatie bereiken. De club met een idee, wij als uitvoerder en verbinder en de stad die uiteindelijk oordeelt.

Het is een veelgebruikt cliché, maar dat de PVC is geworteld in de ziel en zaligheid van de heren is duidelijk. "Ik leef hier voor", merkt Martijn van Hese op. "Ik zie de PVC als een kunstwerk en als levenswerk. Mijn droom is dat dit ooit landelijk gemeengoed gaat worden. Noem het maar geldingsdrang. Ik wil de wereld iets mooier nalaten dan hij was.'

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox