Foto:
PEC Zwolle

Fundament

Zo’n 65 jaar geleden trok hij al naar PEC. Thuis en uit, W. was er altijd bij. Later leerde hij er zijn vrouw kennen, schonken ze koffie en moedigden zij hun tweede liefde net zo hartstochtelijk aan als elkaar. Zes dagen in de week hard werken en voor de ontspanning op zondag naar het sportpark. Daar zagen zij onder andere Leo Koopman vele malen scoren.

Afgelopen seizoen dwaalden zijn gedachten regelmatig terug naar die voorhoedespeler die wel altijd het net wist te vinden. Nu moest hij het doen met middenvelders die als spits werden opgesteld. Plus een team dat alleen een leeg stadion vermaakte. O ja, er was wel eentje die regelmatig scoorde, maar die mocht meestal niet meedoen omdat hij niet paste in het systeem dat de trainers hadden uitgedokterd.

In die tijdspanne van 65 jaar is W. zich steeds minder gaan herkennen in zijn Prins Hendrik en de desespereert nimmer Combinatie. Hij maakt zich hooglopend zorgen en samen met zijn vrouw is het voor de televisie tijdens wedstrijden vaak kommer en kwel. Hun gedachten dwalen telkens weer terug naar namen uit hun verleden.

Herinneringen zijn zuurstof voor het heden, maar onze W. krijgt het de laatste seizoenen toch wel benauwd als je met hem praat over ons PEC. En dat zelfde geldt voor mijn voetbalmaat G. Een bijna tachtiger die van kinds af aan zijn hart heeft verpand aan onze club. De mannen maken zich zorgen en terecht. Wij zijn blij dat we volgend seizoen voor de tiende keer op rij in de eredivisie spelen, maar hun en mijn zorgen zitten vooral in de manier waarop de club momenteel functioneert.

Presteren is het eigenlijk niet, want de vele wanprestaties die we alleen al dit seizoen moesten verstouwen, zorgen voor een knoop in de maag. Die knoop wordt alleen maar strakker aangetrokken bij de gedachte aan de komende editie van de eredivisie.

Natuurlijk zit de clubliefde onwrikbaar in de ziel en zaligheid van ons fans verankerd. Dat betekent niet dat we alles voor zoete koek aannemen. Uiteraard is het frustrerend dat we onze ploeg niet konden steunen vanaf de tribunes. Juist dan zou je verwachten dat de mannen wat meer gas zouden geven. Die mentaliteit heb ik ze niet op zien brengen.

De selectie was niet in evenwicht en in de winterstop een nieuwe voorhoede neerzetten, werkt ook niet super. Die onbalans mag het clubbestuur zich aanrekenen, alhoewel datzelfde bestuur ook niet een uitgebalanceerd geheel vormde. Al bijna een half jaar wachten we al op een nieuwe algemeen directeur.

De enige verzachting voor de knoop in de maag is de komst van Art Langeler en het feit dat de eigen jeugd aan het doorstromen is. In het veld hebben zij wel steun nodig van ervaren jongens die hen door het groeiproces heentrekken. Jongens met creativiteit en een mentaliteit die past in Zwolle. Die van doe maar gewoon. Dan herkennen de oudere voetbalvrienden zich ook weer in PEC en blijft het fundament onder de club onwankelbaar.

Anton Cramer

Meer berichten