Foto:
PEC Zwolle

Niemandsland

Een niemandslandploeg. Zo werd zondagavond bij Studio Sport mijn favoriete voetbalploeg PEC Zwolle weggezet. Ik had deze voetnoot niet zien aankomen. Hij mokerde mijn droeve brein binnen.

Daarna volgde de typering van de niemandlandsploeg. Ze spelen daar om de eer en het plezier... Daarna werd de samenvatting vertoond van een potje voetbal waar ik me als fan voor schaam en waar mijn zondagmiddag al door was verpest.

Fan ben je niet voor de lol. Je kunt niet anders. PEC Zwolle is een stuk van mijn leven, maar als je favoriete club zo schaamteloos slecht presteert tegen de hekkensluiter van de eredivisie, word ik boos. Dat is een verhulling voor wat ik echt voel.

De trainer sprak na afloop ook over schaamte, maar ook over een leerzame les. Hoepel toch op met dat soort zacht gezever. Het doet me denken aan de heimomenten die ik vroeger met mijn collega’s regelmatig moest ondergaan, De coach van dienst sprak ook over leermomentjes en probeerde de teamgeest te versterken door ons bolletjes wol naar elkaar te laten gooien.

Dit is profvoetbal beste mensen. Een professional hoort het gras op te vreten, zich het snot voor de ogen te werken. En niet op 70 tot 80 procent van zijn kunnen te parasiteren. Daar komt bij de ereschuld aan de fans die er wéér niet bij mochten zijn.

De aanvoerder van dienst verklaarde direct na afloop dat er sprake was van een offday. De zoveelste keer dit seizoen. Dit gaat veel verder dan een keer je dag niet hebben. Dat mag het bestuur van de club zich aanrekenen.

De technisch manager heeft verkeerde opties genomen. De keuzes die hij maakt voor de selectie is voor mij een volkomen raadsel. Natuurlijk is de portemonnee niet rijkelijk gevuld, maar je kijkt als technisch man toch wel verder dan alleen techniek en spelinzicht.

Bij de meeste spelers schort het in mijn beleving aan mentaliteit. Hoe hard kun je voor je zelf zijn en hoe graag wil je voor een club je stinkende best doen. Met een overschot aan ideale schoonzonen win je nooit de slag.

We krijgen deze week nog nog twee wedstrijden en dan zit dit ‘baggerseizoen’ er op. Of ik morgenmiddag ga kijken is maar zeer de vraag. Ik heb steeds minder zin om kwelling nummer zoveel te ondergaan.

Ik weet het, op de tribune zingen we als mensen in onze ogen ver voor tijd op huis aan gaan “En laat je club maar in de steek”. Maar nu laat de club en de hele technische staf ons in de steek.

Moet ik dulden dat op televisie mijn club als een niemandslandploeg wordt weggezet? Dat voelt als een belediging. De keerzijde is dat de club dat dit seizoen over zichzelf heeft afgeroepen. Het is schande dat we nauwelijks punten hebben gepakt tegen ploegen die lager staan dan wij.

Voor bestuur en selectie is de opdracht duidelijk: dit kan en moet beter.

Anton Cramer

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden