<p>De bushalte aan de Hogenkampsweg. De route voor blinden en slechtzienden naar de locatie van Bartim&eacute;us aan de Geert Grootestraat Geert Grootestraat is nu af.</p>

De bushalte aan de Hogenkampsweg. De route voor blinden en slechtzienden naar de locatie van Bartiméus aan de Geert Grootestraat Geert Grootestraat is nu af.

(Foto: Frans Paalman)

Bartiméus Zwolle definitief verhuisd

Zwolle - Bartiméus, expertise organisatie voor blinden en slechtzienden, is na ruim twee jaar volledig verhuisd naar de Geert Grootestraat. In 2019 werd het pand in Dieze al in gebruik genomen door de organisatie, maar wegens het ontbreken van de juiste aanpassingen aan de omgeving en het gebouw was het nog niet volledig toegankelijk voor mensen met een visuele beperking, voor wie de goede bereikbaarheid juist erg belangrijk is. Daar is nu verandering in gekomen. De route van de bushalte naar de locatie toe is volledig toegankelijk gemaakt en ook de locatie zelf is nu volledig aangepast voor blinden en slechtzienden. “Een goed voorbeeld voor de rest van Zwolle én Nederland”, legt Simon Remmers (38), gastheer bij Bartiméus, uit.

(door Joost ter Bogt)

Van de bushalte aan de Hogenkampsweg tot aan de nieuwe locatie van Bartiméus zijn de afgelopen tijd verschillende aanpassingen gedaan. Er ontbraken reliëftegels en geleidelijnen en ook de stoepranden waren nog niet voorzien van op- en afritten voor mensen in een rolstoel, waardoor het voor deze groep mensen erg lastig was zelfstandig naar de locatie af te reizen. Nu zijn de aanpassingen gedaan en zijn de tegels en lijnen er wel.

‘Je wilt toch zelfstandig ergens naar toe kunnen gaan’

Simon is blij: “Door overleg met de cliëntenraad van Bartimeus en input van de afdeling toegankelijkheid, zijn we erin geslaagd de locatie echt goed bereikbaar te maken. Een voorbeeld voor nog vele andere openbare plekken waar toegankelijkheid voor blinden en slechtzienden vaak nog niet op orde is.” Ook binnen in het gezondheidscentrum waar Bartiméus gehuisvest is, zijn aanpassingen aangebracht waardoor visueel beperkten beter de weg kunnen vinden, zoals contrasterende ribbellijnen en stickers op schuifdeuren.

Bijzondere vorm diabetes

Simon is ook slechtziend. Door een bijzondere vorm van diabetes type 1 heeft hij last van een soort van epileptische aanvallen en is hij, op een paar lichtpuntjes in zijn netvlies na, bijna helemaal blind geworden. Toch is Simon niet uit het veld geslagen en doet hij veel zelf, van computeren tot het lezen van zijn mail op zijn telefoon.

Bij Bartiméus hebben ze hem deze handigheden aangeleerd, want Simon is nog niet zijn hele leven blind. Tien jaar geleden verloor hij zijn zicht door gesprongen bloedvaten in zijn ogen. Nu reist hij samen met zijn geleidehond Buffel iedere week meerdere keren van Heerde naar Bartiméus in Zwolle.

‘Er wordt veel gedacht dat er al veel rekening gehouden wordt met blinden en slechtzienden, maar dat valt in de praktijk erg tegen’ 

Dat doet hij zelfstandig, met de bus. Hij weet als geen ander hoe belangrijk goede bereikbaarheid is. “Je wilt toch zelfstandig ergens naar toe kunnen gaan, anders ga je je snel beperkt voelen. Als de juiste aanpassingen voor blinden en slechtzienden ontbreken, dan wordt het ontzettend lastig zelf je weg te vinden.”

Steentje bijdragen

SImon vertelt dat hij nog dagelijks last heeft van obstakels die hij tegenkomt door zijn visuele beperking. “Veel winkels zijn erg vol. Daar kun je echt slecht de weg vinden als slechtziende, wat vaak erg vervelend is, want je gaat er dan gauw al helemaal niet meer heen. Ook zijn nog lang niet alle openbare ruimtes, zoals gezondheidscentra en ziekenhuizen, goed toegankelijk. Ook in Zwolle niet. Er wordt veel gedacht dat er al veel rekening gehouden wordt met blinden en slechtzienden, maar dat valt in de praktijk erg tegen.”

Simon vertelt dat de problemen meestal in kleine dingen zitten. “Bijvoorbeeld een rooster voor een deur, waardoor je er niet langs kunt met je geleidehond. Of vuilnisbakken verspreid over de stoep. Dat wordt een hindernisbaan als je niet goed kunt zien en je er met behulp van je voelstok langs moet.“

Ook laaghangende takken op straat zitten in de weg. “Ik had, voordat ik Buffel kreeg, vaak mijn hoofd vol krassen zitten van de takken die er tegenaan kwamen als ik over straat liep. Daar zouden mensen eigenlijk meer rekening mee moeten houden, maar dat begint bij bewustwording en die is er vaak nog niet voldoende. Toch is het goed om dit te verkondigen, want dan kunnen mensen thuis zelf ook een steentje bijdragen.”

OV erg belangrijk

Het openbaar vervoer is voor Simon en andere blinden en slechtzienden erg belangrijk, omdat het vaak de enige manier is om ergens zelfstandig te komen. Simon vertelt dat het openbaar vervoer in Zwolle niet altijd geschikt is, maar dat de gemeente wel actief kijkt naar mogelijkheden voor verbetering.

‘De nieuwe bussen in Zwolle zijn krapper geworden, waardoor er minder ruimte is voor bijvoorbeeld de geleidehond’

“De treinen zijn bijvoorbeeld al erg goed toegankelijk. Vooral de nieuwe sprinters van NS. Die zijn erg ruim en hebben van binnen veel kleurcontrast. De nieuwe bussen in Zwolle zijn minder. Die zijn krapper geworden, waardoor er minder ruimte is voor bijvoorbeeld de geleidehond. Ook zijn ze elektrisch, waardoor je ze slecht hoort en dus ook niet kunt horen of ze er al aankomen.

Simon vertelt verder dat bij de realisatie van het nieuwe busstation aan de zuidkant van het treinstation wel goed rekening is gehouden met mensen met een visuele beperking. “Destijds werden we gevraagd om als groep slechtzienden naar het nieuwe busstation te komen. We mochten toen aangeven wat nog beter moest, waardoor wij beter gebruik konden maken van het station. Dat heeft ervoor gezorgd dat het busstation nu erg goed toegankelijk is voor slechtzienden, door goede geleidelijnen en een spraakpaal.”

Goed voorbeeld voor meer

Volgens Simon zijn de nieuwe locatie van Bartiméus en het busstation goede voorbeelden van geslaagde projecten waarbij goed rekening is gehouden met mensen met slecht zicht. “Je moet mensen met een visuele beperking betrekken bij de realisatie als je wil dat het goed voor elkaar komt. Dat gebeurt nu vaak nog te weinig, waardoor dingen achteraf vaak niet goed blijken te werken. Eigenlijk zou je bij alle nieuwe gebouwen een advies van blinden of slechtzienden moeten vragen, zodat goed duidelijk wordt waar de mankementen in zitten en waar het nog beter kan. Dat gebeurt wel, maar nog niet voldoende.”


De route heeft reliëftegels en geleidelijnen. De stoepranden zijn voorzien van op- en afritten voor mensen in een rolstoel. Foto: Frans Paalman

Simon heeft het gevoel dat het de afgelopen jaren steeds beter gaat en hoopt dat dit doorzet. “Als je het gevoel hebt dat je veel zelf kan, dan voel je je niet snel beperkt. Dat vind ik ontzettend fijn en belangrijk. Met mij vele andere blinden en slechtzienden.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden