<p>Mike van Duinen in de uitwedstrijd tegen AZ.&nbsp;</p>

Mike van Duinen in de uitwedstrijd tegen AZ. 

(Foto: Henry Dijkman)
PEC Zwolle

Van Duinen op zoek naar ritme

Terwijl er een dreigende coronawolk boven het voetbalseizoen hangt, blijft aanvaller Mike van Duinen positief. “Ik heb er vertrouwen in dat we kunnen blijven voetballen.”

(door Erwin Dijk)

Het was even wennen voor de aanvaller, toen hij zaterdag in de thuiswedstrijd tegen Sparta op de bank plaats moest nemen. Ten opzichte van een week eerder kreeg huurling Immanuel Pherai de voorkeur. Toen Van Duinen een kwartier voor tijd het veld in kwam voor Reza Ghoochannejhad, was de wedstrijd met een 4-0 voorsprong voor de Zwollenaren reeds gespeeld. “Aan de ene kant is het normaal voor mij om in de basis te staan, omdat dat in mijn carrière bijna altijd wel zo geweest is. Aan de andere kant is het niet zo dat het automatisch gaat, je moet het wel steeds weer afdwingen. Nu is het aan mij om weer aan de trainer te laten zien dat ik hoor te spelen.”

Van Duinen streek ruim twee jaar geleden in Zwolle neer. Hoewel hij op dat moment al drie jaar weg was bij ADO Den Haag zal hij het imago van ‘Haagse Mike’ vermoedelijk nooit kwijtraken. De stap naar het oosten van het land is hem desondanks meegevallen. “Eerst dacht ik wel: ‘Waar ga ik belanden?’ Maar ik moet zeggen dat het mij hier hartstikke goed bevalt. Ik woon in Zwolle en ik vind het een superleuke stad. Ook mijn vriendin heb ik hier leren kennen, dus dat helpt natuurlijk ook.”

Met zijn spel en persoonlijkheid maakte Van Duinen zich al snel geliefd bij de Zwolse achterban. Die waardering is wederzijds, de aanvaller hecht waarde aan een goed band met de supporters. “Dat vind ik best wel belangrijk. Ik heb een aantal supporters persoonlijk leren kennen en dan wil ik graag weten wat ze ervan vinden en hoe ze over ons denken. En het is natuurlijk leuk om waardering te krijgen als het goed gaat. De mensen zijn hier een aantal jaren redelijk verwend geweest met goed voetbal, maar ze willen vooral ook zien dat er gestreden wordt. Je kunt best verliezen en slecht spelen – dat gebeurt mij ook –, maar het mag nooit aan inzet en wilskracht liggen. Die houding heb ik ook, dus dat past goed bij elkaar.”

Van Duinen omschrijft zijn eerste twee seizoenen in Zwolle als ‘best turbulent’. De stap hogerop die hij gehoopt had te maken is vooralsnog niet echt uit de verf gekomen. “Ik kwam van Excelsior, waar ik degradatievoetbal speelde. Als je dan naar PEC Zwolle gaat hoop je tegen het linkerrijtje aan te schurken en misschien mee te kunnen doen voor Europees voetbal. Maar tot nu toe heb ik ook met PEC Zwolle voornamelijk tegen degradatie gestreden. Dat had ik niet verwacht. Hopelijk kunnen we dit seizoen wél bij het linkerrijtje aanhaken.”

Hoewel de selectie grotendeels dezelfde is als vorig seizoen, verwacht Van Duinen nu een betere jaargang. “Vorig jaar hadden we ook veel last van blessures. Bij de eerste competitiewedstrijd zaten we met zeven man op de tribune, waarvan er zes in de basis hadden kunnen spelen. Na de winterstop ging het al beter. Nu kun je merken dat we er door de coronastop lang uit hebben gelegen, maar dat zie je bij alle ploegen. De echte topvorm is er nog niet, maar door wedstrijden te spelen kom je vanzelf weer in het ritme.”

Het optimisme van Van Duinen ten spijt, hangt er ook boven het huidige voetbalseizoen een dikke wolk coronadreiging. Het aantal besmettingen loopt al enkele maanden weer gestaag op en maandag werden al weer extra maatregelen aangekondigd. In ieder geval de komende drie weken mag er geen publiek aanwezig zijn in de stadions. “Dat vind ik heel erg jammer. De stadions zaten de afgelopen weken nog niet zo vol, maar bij thuiswedstrijden was ik toch wel positief verrast door de sfeer. Dat viel me helemaal niet tegen.” Verder blijft de aanvaller er nuchter onder. Bang dat de competitie ook dit seizoen stilgelegd of zelfs afgebroken moet worden als gevolg van een besmettingsgolf is Van Duinen niet. “Ik heb er wel vertrouwen in dat we kunnen blijven voetballen, ook wanneer het aantal besmettingen verder oploopt. We worden twee dagen voor elke wedstrijd getest, dus dat is goed geregeld. Voor ons als voetballers is het allemaal al weer wat normaler. Hoewel we buiten het veld zoveel mogelijk afstand houden, kunnen we wel weer gewoon op de club ontbijten, lunchen en dat soort dingen.”

Buiten het stadion blijft de Hagenees niettemin eveneens voorzichtig. “Met vrienden en familie probeer ik echt die afstand te houden. Ik heb mijn oma bijvoorbeeld al zeven of acht maanden geen knuffel meer gegeven. Dat is natuurlijk best raar en lastig, maar je weet waar je het voor doet.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden