Logo peperbus.nl


Jan Stavenuiter in de muziektent op het Assendorperplein: "Je hebt een bepaalde hechting met dit feest."
Jan Stavenuiter in de muziektent op het Assendorperplein: "Je hebt een bepaalde hechting met dit feest."
Peperkorrels

Peperkorrels: Jan Stavenuiter doet een stap terug

Jan Stavenuiter viert geen Koningsdag op het Assendorperplein. Een zin waar de gemiddelde lezer nauwelijks boodschap aan zal hebben. Maar toch… Als ik er aan toevoeg dat Jan een fors deel van zijn bestaan heeft gegeven aan Assendorp is de betekenis van deze eerste regel misschien wat spannender. Assendorp houdt Jan op de straat, zoals hij vaak zegt. Dat is zijn lijfspreuk, die leidend is voor alles wat hij voor deze typisch Zwolse wijk heeft gedaan.

(Door Anton Cramer)

Jarenlang lag het plein er wat troosteloos bij, met een vervallen muziektent in het midden. De komst van het wijkcentrum zorgde voor meer reuring op het plein en mede dankzij de inspanning van Jan Stavenuiter en talrijke anderen werd het plein een plek waar je elkaar kon ontmoeten.

Zo zijn aan het plein de Jenapleinschool en de sociaal culturele vereniging Eureka gevestigd. Alle partijen worden op een dag als Koningsdag bij elkaar gebracht bij de opgeknapte tent voor een feest met een eigen sfeer. Ook mensen van de inmiddels verhuisde Ulu Camiimoskee komen helpen.
Jan Stavenuiter is samen met het bestuur van de Stichting Assendorper Zaken de verbindingsman geweest tussen al deze partijen. Zijn visie is kort en bondig. "Op straat zijn we allemaal burgers. Ik wil ze achter de voordeur weghalen en bij elkaar brengen op een plek waar ze fijn en veilig met elkaar kunnen omgaan. Dat ontstaat er een synergie met een sfeer die doet denken aan de Jordaan in Amsterdam of Montmartre in Parijs. In zo'n omgeving ontspannen mensen. Lachen ze. Ontstaat er enthousiasme in een sfeer van vertrouwen". En onbaatzuchtigheid is de drijfveer van Jan, die overigens niet in de wijk woont.

Zijn grootouders wel. Opa Jan had er De Bijenkorf aan de Assendorperstraat, een manufacturenzaak waar je werkelijk alles kon kopen. En een oom van Jan organiseerde de REAreisjes. Via het bekende spaarsysteem van de winkeliersvereniging organiseerde hij reizen met soms wel twintig bussen van voormalig touringcarbedrijf Schutte. Dat was de binding die Jan had met de wijk. En toen hij bij de opening van het nieuwe wijkcentrum een krant uit het verleden opensloeg en daar de naam van zijn grootvader Jan Stavenuiter tegenkwam, was dat het begin van uit de hand gelopen vrijwilligerswerk.

Het is de (mede)mens die hem boeit en waar hij zich voor inzet met iedere vezel van zijn tanig lijf. Cultuur en maatschappelijk welzijn zijn daarbij belangrijke dragers. Ooit was hij een veelbelovend tennisser. Tennisleraar werd zijn beroep, maar een zware rug blessure was de oorzaak dat hij afgekeurd werd. Toch slaat hij nog regelmatig een balletje, want dat is een ander deel van zijn lust en zijn leven. Nadat hij letterlijk en figuurlijk aan de kant kwam te staan, ontstond er ruimte, waarbij Jan ontdekte dat commercie en dan met name in de horeca niets voor hem is. In wezen is hij onbezoldigd sociaal maatschappelijk werker die veel voor elkaar heeft gekregen in de wijk. De eerder genoemde functies aan het Assendorperplein zijn daar voorbeelden van.

Ooit was hij woordvoerder voor het collectief dat zich inzette om De Oude Ambachtschool (DOAS) aan de Hortensiastraat voor sloop te behoeden. Dat is uiteindelijk gelukt en Jan dook regelmatig op als hun woordvoerder. Uiteindelijk kwamen alle partijen na veel, heel veel praten en onderhandelen bij elkaar. De school werd een broedplaats voor vele talen. Jan haalt wat namen uit de vergetelheid. "Lasboertje Ronald Westerhuis had daar zijn eerste werkplaats". Ook valt de naam van beeldend kunstenares Marit Otto die zich artistiek ontwikkelde in in het karakteristieke pand aan de rand van Assendorp.

Anno 2017 trekt Jan zich terug. Zijn rug speelt op. Het vooruitzicht om niet meer te kunnen lopen trekt hem bepaald niet. Daarom doet hij een paar stappen terug met het traditionele Hollandse feest aan 'zijn' Assendorperplein. Dat valt hem om de drommel niet mee. Hij bekent regelmatig 's morgens wakker te worden met de logistiek voor Koningsdag in zijn hoofd.

Nu het steeds moeilijker wordt om vrijwilligers te vinden voor het feest moet Jan de gaten dichtlopen. Die extra stappen zijn te veel. "Nu is het aan anderen om een stap naar voren te doen om een dagprogramma op te zetten". Zonder Jan, die koningsdag in een andere stad beleeft. Met pijn in zijn hart. Een Peperkorrel die noodgedwongen elders feest viert. Dat loslaten is heel erg lastig.

3 reacties

Meeste reacties

Ontslaven 1 28/6